*´`·.. سهراب سپهری ..·´`*

آنگاه که غرور کسي را له مي کني،

آنگاه که کاخ آرزوهاي کسي را ويران مي کني،

آنگاه که شمع اميد کسي را خاموش مي کني،

آنگاه که بنده اي را ناديده مي انگاري ،

آنگاه که حتي گوشت را مي بندي تا صداي خرد شدن غرورش را نشنوي،

آنگاه که خدا را مي بيني و بنده خدا را ناديده مي گيري

مي خواهم بدانم،

دستانت رابسوي کدام آسمان دراز مي کني تابراي

خوشبختي خودت دعا کني؟

(سهراب سپهری)